+- Klavyem.nET Topluluğu. (https://klavyem.net)
+-- Forum: Düşünce Platformu (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=92)
+--- Forum: Amatör Yazarlar & Hikayeler & Makaleler (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=94)
+---- Forum: RüyaKapanı (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=166)
+---- Konu Başlığı: "GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Kırık Zamanlar - Bölüm 15 FİNAL (/showthread.php?tid=2266)
"GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Kırık Zamanlar - Bölüm 15 FİNAL - RüyaKapanı - 13-10-2025
Bölüm 15: Yeni Başlangıç
Her son, kendi içinde bir başlangıç taşır.
Ama bazı başlangıçlar... ancak kalbin sessizliğinde duyulur.
Büyük şehir, Duru’yu yüksek binaları ve kalabalık yollarıyla karşılamadı.
Tam tersi, şehir ona huzurlu bir köşe açtı.
Küçük bir mahallede, denizden uzak ama kendiyle barışık bir ev kiraladı.
Cam kenarında ince perdeleri olan, kahve kokusunun duvara sinmesine izin veren bir ev.
İlk gece yalnızdı.
Ama bu yalnızlık ilk kez eksilmek değil, tamamlanmak gibiydi.
Bir masa aldı kendine. Üzerine annesinin eski fincanını, Ecrin’in fotoğrafını ve günlüğü yerleştirdi.
Aralarına başka hiçbir şey koymadı.
Çünkü bu üç şey artık Duru’nun geçmişi değil, yol arkadaşlarıydı.
Yazmaya başladı.
İlk cümlesi şöyleydi:
“Adım Duru.
Bu, kaybolmuş bir kız kardeşin, suskun bir annenin ve sesini geç de olsa bulan bir kadının hikâyesidir.”
Her sabah kahvesini yudumlarken yazmaya devam etti.
Geceleri radyoyu açtı.
Bazen bozuk frekanslarda bir ses arar gibi yaptı.
Ama aslında biliyordu:
Aradığı hiçbir şey kaybolmamıştı.
Sadece zamanla, kırılarak şekil değiştirmişti.
Bir gün posta kutusunda ince bir zarf buldu.
Üzerinde tanıdık bir el yazısı vardı:
Mert.
İçinde tek bir satır:
"O denizin kenarında sustum.
Ama sen konuşunca, içimdeki bütün suskunluk dağıldı.
Eğer bir gün aynı masada susmak istersen, ben hazırım."
Gülümsedi.
Belki bir gün.
Ama şimdilik...
Sadece kendine ait bir hayatı kuruyordu.
Yavaş, sade, sessiz ama anlamlı.
Bazı hikâyeler kapanmaz, devam eder.
Ama devam etmek için önce anlatılmaları gerekir.
Duru anlattı.
Ve artık anlatacak yeni şeyleri vardı.
Çünkü artık kırık değildi.
Zamansa… onun mürekkebiydi.
SON
Ama her son, yeni bir hikâyenin ilk kelimesidir.