+- Klavyem.nET Topluluğu. (https://klavyem.net)
+-- Forum: Üyelere Özel (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=66)
+--- Forum: Üye Günlüğü (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=89)
+--- Konu Başlığı: "GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Gece Yarısı Anahtarı - Bölüm 13 (/showthread.php?tid=1498)
"GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Gece Yarısı Anahtarı - Bölüm 13 - RüyaKapanı - 25-09-2025
Bölüm 13 — Gölgedeki Tehdit
Elif ve Mert, ‘Karanlık Ev’in loş odasında karşılarında beliren gölge figürüne donuk donuk baktılar.
Figür, insan mı yoksa hayalet mi, ayırt etmek zordu.
Ancak o an, havada soğuk bir esinti dolaştı, ve odanın içinde tüyler ürpertici bir sessizlik hakim oldu.
“Kim var orada?” diye Elif cesaretini toplayarak seslendi.
Gölge hiçbir yanıt vermedi, sadece karanlıkta hareket etmeye devam etti.
Mert, Elif’in elini sıkıca tuttu. “Buradan hemen gitmeliyiz,” dedi.
Fakat Elif, “Hayır, bilmiyoruz bu sırların ne kadar derin olduğunu.
Buraya geldik, gerçeği öğrenmeliyiz,” diye karşı çıktı.
O anda, gölge aniden şekil değiştirdi ve Elif’in yüzüne doğru yaklaştı.
Elif, gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı, ama birden ışık dolu bir figür ortaya çıktı ve gölgeyi geri püskürttü.
Bu figür, Ayvalık’ın eski zamanlarından kalma, koruyucu bir ruhtu.
“Bu kasabayı karanlıktan korumak benim görevim,” dedi. “Ama seni de uyarmalıyım, gerçekler sandığından daha tehlikeli.”
Elif ve Mert, artık yalnızca kasabanın sırlarıyla değil, bu doğaüstü koruyucuyla da yüzleşmişlerdi.
Koruyucu figür ışıkla gölge arasında duruyordu. Etrafına yayılan enerji, odayı aydınlatmış ama aynı zamanda sarsmıştı.
Elif, ilk şokunu atlatıp daha dikkatli bakınca, figürün bir insan olmadığını anladı.
Silueti insan formundaydı, ancak yüzü net değildi — zamanın içinde kaybolmuş gibiydi.
Koruyucu, yüzünü Elif’e döndü:
“Sen Ayşe Hanım’ın torunusun… Kan bağı seni buraya çekti.
Ama bu ev sadece bir başlangıçtı.”
Elif’in dizleri titredi.
Ayşe Hanım… tavan arasında günlüğünü bulduğu yaşlı kadın.
“Ben onun torunu değilim…” diye itiraz edecek oldu ama figür sözünü kesti.
“Bu bağ kanla değil, kaderle kuruldu.
Bu kasabanın seçtikleri vardır. Ve onlar ya karanlığı mühürler… ya da içine gömülür.”
Mert bir adım öne çıktı. “Ne istiyorsun bizden?”
Koruyucu başını yavaşça eğdi.
“Karanlık uyanıyor. Suat’ın ruhu hâlâ kayıp.
Melis hâlâ geçitte hapsolmuş durumda.
Onları geri getirmenin tek yolu… gerçeği ortaya çıkarmak.”
Elif’in sesi titreyerek çıktı: “Geçit mi?”
“Ayvalık’ın altında bir geçit var.
Eski inançlarla mühürlenmiş.
Ve gölgeler oradan çıkıyor…
Oraya bir kez girerseniz, hiçbir şey aynı kalmaz.”
Elif ve Mert göz göze geldi.
Artık her şey çok daha karmaşıktı.
Sadece bir ev değil, sadece bir kayıp değil… tüm kasabanın geleceği bu geçide bağlıydı.
Koruyucu, Elif’in eline eski bir kolye bıraktı.
İçinde dönen küçük bir taş parlıyordu.
“Bu seni koruyacak. Ama dikkat et...
Gölgeler seni tanıyor artık.”
Birden figür ışığa dönüşerek yok oldu.
Oda yeniden karanlığa gömüldü.
Sessizlik, ama bu sefer huzurlu değildi — fırtına öncesi sessizliğiydi.
Elif, kolyeyi boynuna taktı ve fısıldadı:
“Ne olursa olsun, sonuna kadar gideceğim.”
Elif ve Mert, derin bir nefes alarak karanlık evden dışarı çıktılar.
Soğuk gece havası onları sardı; kasabanın sessizliği ise hiç olmadığı kadar ağır ve ürkütücüydü.
Bu sessizlik, sadece bir mola değildi; yaklaşan fırtınanın habercisiydi.
Yarın
Bölüm 14 — Sırlar ve Seçimler
Her sır, yeni bir kapı açıyordu; ama o kapıların ardında bekleyen seçimler, Elif’in hayatını sonsuza dek değiştirecekti.