+- Klavyem.nET Topluluğu. (https://klavyem.net)
+-- Forum: Üyelere Özel (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=66)
+--- Forum: Üye Günlüğü (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=89)
+--- Konu Başlığı: "GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Gece Yarısı Anahtarı - Bölüm 11 (/showthread.php?tid=1496)
"GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Gece Yarısı Anahtarı - Bölüm 11 - RüyaKapanı - 22-09-2025
Bölüm 11 — Eski Dostun Ziyareti
Ertesi sabah, Elif uyandığında kapının önünde bir not buldu. Notta sadece bir isim yazıyordu: “Mert.” Bir an duraksadı.
Mert, çocukluk arkadaşı, yıllar önce Ayvalık’tan ayrılmıştı. Peki, neden şimdi geri dönmüştü?
Elif, biraz umutla biraz da endişeyle dışarı çıktı. Sokağın köşesinde, güneş ışığının altında bekleyen Mert’i gördü.
Mert, eski günlerin sıcaklığıyla gülümsüyor, fakat gözlerinde hâlâ çözülmemiş bir şeyler vardı.
“Uzun zaman oldu Elif,” dedi. “Seni ve buradaki garip olayları duyunca geldim. Yardım etmek istiyorum.”
Elif, içinde büyüyen yalnızlık hissinin bir nebze hafiflediğini hissetti. Belki de artık tek başına değildi.
Beraber evin sırlı odalarını, haritayı ve notları tekrar gözden geçirmeye başladılar.
Ancak ikisi de bilmiyordu ki, kasaba onların peşindeydi ve gölgeler her geçen gün daha da yaklaşmaktaydı.
Mert, Elif’in evine adım attığında, içerideki hava aniden ağırlaştı. Sanki ev onu da tanımış, göz hapsine almıştı.
Gözleri tavan arasına, sonra bodrum katına doğru yöneldi. Elif, olanları saklamadan, haritayı, eski günlükleri ve duvarda beliren “kapıyı” anlattı.
Mert şaşırmadı. Aksine, sanki bunları daha önce duymuş gibi sessizce dinledi.
“Elif,” dedi sonunda, “bunu sana daha önce anlatmalıydım. Bu kasaba… sandığımız kadar sıradan değildi.
Yıllar önce buradayken, bazı geceler biz de garip şeyler görürdük. Melis’in kaybolduğu gece… Biz aslında bir oyunun parçasıydık.”
Elif’in gözleri büyüdü. “Ne demek bu?”
“Melis… o gece bir yere gitmek istediğini söylemişti.
Gizli bir kapıdan bahsetmişti. Ama kimse ona inanmadı. Ertesi sabah yoktu.”
Elif’in kalbine bir ağırlık çöktü. “Yani… onu burası mı aldı?”
Mert başını salladı. “Belki de biz verdik.”
O anda evin içinden bir ses duyuldu — tiz bir çatırtı. İkisi de aynı anda başlarını bodrum katına çevirdi. Fısıltılar yeniden başlamıştı.
Ama bu kez daha farklıydı. Bu sefer fısıltıların arasında bir çocuk sesi vardı:
“Elif… beni bırakma…”
Melis’in sesiydi. Bu kez ikisi de duymuştu.
Elif, bir anlığına korkuyla geri çekildi ama Mert onun kolunu tuttu.
“Ne olursa olsun, bu sefer birlikteyiz,” dedi.
Gölgeler duvarlardan sıyrılmaya, evin içine doğru sızmaya başladı. Sessizlik, boğuk bir uğultuya dönüştü.
Artık bu sadece Elif’in hikayesi değildi.
Geçmiş geri dönmüş, dostluklar yeniden yazılmaya başlanmıştı.
Ama her yardım eli… güvenli olmayabilirdi.
Ve işte burada, geçmişin gölgeleri üzerlerine çökerken yeni bir karanlık kapı aralanıyordu.
Yarın
Bölüm 12 — Geçmişin Gölgeleri
Geçmiş, gölgelerin arasından fısıldıyor; bazı sırlar ise asla gün yüzüne çıkmamalıydı.