+- Klavyem.nET Topluluğu. (https://klavyem.net)
+-- Forum: Üyelere Özel (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=66)
+--- Forum: Üye Günlüğü (https://klavyem.net/forumdisplay.php?fid=89)
+--- Konu Başlığı: "GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Gece Yarısı Anahtarı - Bölüm 4 (/showthread.php?tid=1273)
"GÜNLÜK HİKAYE SERİSİ - Gece Yarısı Anahtarı - Bölüm 4 - RüyaKapanı - 16-09-2025
Bölüm 4 — Gölge Oyunu
O gece, Elif uykuya dalmakta zorluk çekiyordu. Yatak odasının köşelerinde, ışıkların söndüğü anda, gölgeler birbiri ardına dans etmeye başladı.
İlk başta göz yanılması olduğunu düşündü ama gölgeler, kendi başlarına hareket ediyor, zaman zaman insan siluetlerine dönüşüyordu.
Elif, titreyen elleriyle lambayı tekrar açtı ama gölgeler sanki lambanın ışığından bile etkilenmiyordu.
Birkaç saniyeliğine, gölgelerden biri ona doğru döndü ve karanlıkta, gözlerinin içine baktı.
Korkudan nefesi kesildi. Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Açtığında gölgeler normale dönmüştü.
Ertesi gün, komşulara olanları anlatmaya çalıştı. Fakat herkes onu garip garip süzdü, sonra konuyu hızlıca değiştirdi.
Kimse bu konuyu açmak istemiyordu.
Elif, kasabanın sessizliğinin ardında saklanan büyük sırları keşfetmeye başlamıştı.
Artık Ayvalık sadece masmavi deniziyle değil, karanlık gölgeleriyle de onu çekiyordu.
Gündüzün aydınlığı bile, kasabanın üzerindeki gizemi örtmeye yetmiyordu.
Geceleri evinde gördüğü gölgelerle, gündüzde komşuların çekingen ve mesafeli tavırları arasında sıkışıp kalmıştı.
Her adımda, sırların daha derin ve karanlık olduğunu hissediyordu.
O gece Elif’in uykusu tamamen kaçmıştı. Yatak odasının köşelerinde, ışıklar söndüğünde başlayan o gölgeler, sanki kendi iradeleriyle hareket ediyordu.
Önce sadece ince, dalgalanan karaltılar gibiydiler.
Ama sonra şekil değiştirdiler; yavaşça insan siluetlerine büründüler.
Elif’in kalbi hızla atıyordu, elleri titriyordu. Lambayı tekrar açtığında gölgeler sanki alevin ışığından etkilenmemiş gibiydi.
Hatta bir an için, gölgelerden biri yavaşça dönüp, karanlığın içinden ona baktı. O gözlerde tanıdık olmayan, derin ve soğuk bir boşluk vardı.
Nefesi kesildi, kalbi sıkıştı. Gözlerini kapatıp derin bir nefes almaya çalıştı. Tekrar açtığında ise gölgeler sanki normal haline dönmüş, sessizce odanın köşesine çekilmişti.
Elif sabaha kadar gözünü kırpmadı. Gölgelerin ardında ne olduğunu anlamaya çalışırken, bir yandan da aklına takılan başka bir şey vardı:
Kasabanın bu tuhaf sessizliği. Geceleri ortaya çıkan gölgeler kadar, gündüz insanların suskunluğu da bir o kadar ürkütücüydü.
Sabah olduğunda, güneşin doğuşuyla birlikte bir şeylerin değişeceğini umdu. Ama bu sefer, sadece karanlık değil, aydınlık da korkutucu hale gelmeye başlamıştı.
Yarın:
Bölüm 5 — Mahallenin Sessizliği
Kasabanın sakinleri geçmişten bahsetmek istemez. Elif yalnızdır.