01-09-2025, 08:49 AM
Bugün takvim 1 Eylül.
Yazın gürültüsü yavaşça çekiliyor, sokaklar daha az aceleci, gökyüzü daha düşünceli.
Bir mevsim bitiyor belki, ama içimde başka bir şey başlıyor:
Sessizliğin diliyle konuşan bir başlangıç.
Sabahın erken saatlerinde, pencereyi araladım.
Rüzgar, yazdan kalan son cümleleri fısıldıyordu.
“Unutma,” diyordu, “her bitiş, bir hatırlayışa dönüşür.”
Ve ben hatırladım:
Bir gülüşü, bir eksikliği, bir yarım kalan cümleyi.
1 Eylül, takvimde sıradan bir gün gibi görünse de
Benim için bir iç hesaplaşma.
Ne kaldı geride, ne taşınmalı ileriye?
Hangi kelimeler hâlâ içimde yankılanıyor,
Ve hangileri sessizce vedalaşmalı?
Bugün, kendime bir söz verdim:
Hiçbir duyguyu aceleyle geçiştirmeyeceğim.
Özlem varsa, yaşanacak.
Kırgınlık varsa, dinlenecek.
Ve umut varsa, saklanmayacak.
Çünkü 1 Eylül, sadece bir tarih değil.
Bir iç mevsim.
Bir geçiş.
Bir yeniden başlama cesareti.
MaVii
MaVii