Boğazımda bir şey var. Ne bir kelime, ne bir gözyaşı. Sadece duruyor orada sessiz, ağır, inatçı. Sanki söyleyemediklerim, sustuklarım, “Ben iyiyim” deyip geçtiklerim orada birikmiş. Her nefeste biraz daha büyüyor, Her gece biraz daha susuyorum. Yutkunamıyorum. Çünkü yutkunmak, geçip gitmek demek. Oysa ben geçip gitmek istemiyorum. Bu acının, bu özlemin, bu eksikliğin Bir anlamı olsun istiyorum. Bir iz bıraksın, bir şeyleri değiştirsin. Belki de yutkunamamak, İçimdeki kelimelerin hâlâ canlı olduğunu gösteriyor. Belki de bu sessizlik, En yüksek çığlığım
MaVii.
(29-08-2025, 01:08 AM)MaVii yazdı: [ -> ]Boğazımda bir şey var. Ne bir kelime, ne bir gözyaşı. Sadece duruyor orada sessiz, ağır, inatçı. Sanki söyleyemediklerim, sustuklarım, “Ben iyiyim” deyip geçtiklerim orada birikmiş. Her nefeste biraz daha büyüyor, Her gece biraz daha susuyorum. Yutkunamıyorum. Çünkü yutkunmak, geçip gitmek demek. Oysa ben geçip gitmek istemiyorum. Bu acının, bu özlemin, bu eksikliğin Bir anlamı olsun istiyorum. Bir iz bıraksın, bir şeyleri değiştirsin. Belki de yutkunamamak, İçimdeki kelimelerin hâlâ canlı olduğunu gösteriyor. Belki de bu sessizlik, En yüksek çığlığım
MaVii.
“Satırlarını okurken insan kendi boğazında da o düğümü hissediyor. Söyleyemediklerimizin, içimizde sustuklarımızın ağırlığını çok güzel anlatmışsın. Hepimizin içinde bazen kelimelere dökülmeyen duygular birikiyor ya, işte onları bu kadar sade ve etkili bir şekilde yazıya dökmek büyük bir yetenek. Gerçekten kalemine sağlık, emeğin için teşekkürler.
”
@
MaVii bitane'siNn ... :)
:)