Klavyem.nET Topluluğu.

"Gökyüzüne Açılan Kitaplık: Bir Rüya mı, Yoksa Bir İç Yolculuk mu?"
 
Rüyamda kendimi sonsuz bir çayırda buldum. Güneş batmak üzereydi, gökyüzü pastel tonlarında turuncu ve morun en yumuşak haliyle süslenmişti. Hafif bir rüzgar esiyordu ve otların arasından geçen kuşlar, sanki zamanı yavaşlatıyordu.

Çayırın ortasında devasa, eski bir kitaplık yükseliyordu. Fakat bu kitaplık sıradan değildi. Her rafı, gökyüzüne doğru açılıyor; kitaplar yıldızlara karışıyor, kelimeler rüzgarla fısıltı gibi kulağıma geliyordu. Ne zaman bir kitap çeksem, elimde çözülüyor, hikâyesi etrafımı sarıyor, beni bambaşka bir diyara götürüyordu. Bir tanesiyle bir deniz fenerine gittim, bir diğeriyle Ay’ın yüzeyine; bazen bir çocuğun kalbindeki umutlara, bazen bir yaşlının geçmişine... 

Ve en sonunda, en üst rafta, sadece adımın yazılı olduğu bir kitap buldum. Açtığımda boştu. Rüzgar hafifçe sayfaları çevirdi ve bir ses şöyle dedi: 

"Hikâyeni sen yazıyorsun." 

Sonra uyandım… Ama içimde hâlâ o sonsuz kitaplığın kokusu ve huzuru var.

Not:

Bazen bir rüya, anlatılmayı değil, paylaşılmayı bekler. Siz böyle bir kitaplıkta hangi hikâyeye dokunmak isterdiniz?